Arctic Monkeys, 2000′li yılların Next Big Thing furyasının kaymağını en çok yiyen gruplarından biriydi -ki hala da öyle- İlk albümleri olan Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not çıktığında “vay be, 17′lik çocukların yaptılarına bak” lafları eksik olmadı çoğu insanın ağzından.Almadıkları ödül kalmadı, Brit’ler Mercury’ler ve daha bir sürüsü.Daha ilk albümü dinlerken ikinci albümleri Favourite Worst Nightmare çıktı.Bu albümle beraber büyüdüklerini göstermek için o kadar kasmışlar ki, albümü dinlerken anlıyordunuz “üstümüzdeki 17′lik çocuk izlenimini atalım” atmosferini.Grup olarak genellememek lazım, aslında tek kasan Alex Turner’dı.

Şimdiyse Alex Turner yepyeni bir proje ile karşımızda.The Rascals’ın Miles Kane’i ile The Last Shadow Puppets’ı kuran Turner yeni arayışlar içerisine girmiş gibi gözüküyor.Peki başarılı olmuş mu? Kesinlikle.Bu ortaklığın temeli ise kane’in grubunun arctic monkeys ile turlamasıyla atılıyor ve Kane’in Arctic Monkeys’in ikinci albümünün yapımında katkıda bulunmasıyla iyice pekişiyor dostlukları.Bir gün ise albüm yapmaya karar veriyorlar ve bu albüm elimize geçiyor.

albüme gelecek olursak buram buram retro kokusu alıyorum şarkılarda.zaten albümü yaparlarken scott walker’dan ve david Bowie’den bolca etkilendiklerini, 60′ları geri getireceklerini ima eden cinsten laflar söylemişlerdi ama ben bu kadar beklemiyordum.sanki karşımda indie rock şarkıları söyleyen bir scott walker var.

bu yazının devamını oku… »

(1 oy verilmiş, ortalama: 5/4)

 Loading ...