
geçenlerde eylül bi klip yolladı, “biliyorsundur kesin” dedi, bilmiyordum. “ritmi çok güzel kendimi dinlemekten alamıyorum” diye devam etti sonra. aslında böyle demedi de, maksat ertuğrul özkök etkisi. izledim ben de haliyle. etkisi beklediğimden de büyük oldu. aklıma takılmaya başladılar, sokakta dilime pelesenk oldular, okulda konsantremi devamlı rahatsız ettiler. sabah sabah menemen etkisi yaptılar. dayanamayıp haklarında bir şeyler karalamaya karar verdim.
Sene 99, pek bir şey yazılmamış o döneme dair, ben de zaten o dönemde internet kafelerde counter-strike oynayan, karşıyaka sokaklarında erik ağaçlarına tırmanan maymun formu birşeydim. asosyal olup internete gömmemiştim kendimi.
Bir yarışma olmuş, Roxy Müzik Günleri, haberim yok tabi. Hatta bırakın müzik günlerini, Rock diyince aklıma çok çok Mor ve Ötesi geliyordur belki, “Yalnız Şarkı” vardı ya hani, öyle bi yerleşmiş ki bilinçaltıma hala uykumda mırıldanırmışım der annem. Neyse, bu yarışmaya katılan onlarca çakma rock grubu arasında bir isim varmış, gecegece.
myspace’lerinden okuduğum kadarıyla “yarışmada ödül alan 5 gruptan biri” olmuşlar, böyle bir tabir kullandıklarına göre sanıyorum 5. olmuşlar. ah keşke o zaman fark etseymişim efendim gecegece’yi, bi yerden bi fanzin çıksaymış, havada uçuşurken şakkadanak suratıma çarpsaymış, ben de baksaymışım, üstüne bir de “ankara’nın biriciği gecegece 5. oldu!!!” yazsaymış üstünde! ama ben hala yok erik yok yenidünya, yok ağaç, yok 4-3, yok patlayan şeker, yok leblebi tozu, ne bileyim…
interneti taradım da taradım, en fazla 5 şarkılarını bulabildim, hepsini indirebilirsiniz tabii buradan, o kadar zorlamayacağım sizi. ne kadar uzun zamandır özlemini çekiyorum bilmiyorum bu kadar kaliteli bir yerli grubun. o kadar çok grup türüyor ki, ne yaptığını bile bilmeyen, birbirinin kopyası adeta.
gecegece ise, neden bilmiyorum ama, uzunca uğraşsam da bir türlü söyleyecek kötü bir laf bulamadığım klavyeleri, ciddi anlamda duru ve farklı vokalleri (ha vega tadı veriyor mu? veriyor, taklit mi? asla.) ve tabii bas gitarı vokalin söylediği notaya göre tellere vurmak olarak algılamayan basistleri ile “popüler müzik” ismindeki enfes bir tatlı gibiydi benim için, kulaklarımın pasını kirini sildi attı adeta. öyle böyle değil.
Etiketler: belle & sebastian, gece, gecegece, Indie Pop, Indie Rock- Hava Olsun İsterken: Someone Still Loves You Boris Yeltsin
- ah şu gençlik: be your own pet
- Asla Sönmeyecek Bir Işık: The Smiths
- Issız, Kalıcı, Soğuk: Denali
- Karşınızda Andy Hull ve Dadaşlar Orkestrası: Manchester Orchestra - I’m Like a Virgin Losing a Child
- Dünyanın en güzel “gürültü”sü: Slowdive
- “Nereden Nereye” derler ya, ondan işte: Altered Images
- Sebepsiz ve Sonuçsuz Denek Hayatım
- aman tanrım eğleniyoruz biz: oi va voi
- Bitmedi Taşikardi: Sakin - Hayat
- uçuş dersleri: migala
- olm saçı da hallettik mi tamam: the cinematics
- küçük bir güncelleme öyleyse…
- Okuma Bayramı’nın Ardından: Tokyo Police Club - Elephant Shell
- Tanrının Boş Vakti: Goldfrapp
- Bir Avuç Velet: The Kooks - Konk
- anket ekledik!
- benim küçük siyah elbisem: fungu
- deha mı diyorduk?: yann tiersen
- aklıselim hakkında
- “Beklenmedik” Hayaletler: Nine Inch Nails - Ghosts I-IV
- kadın denen şey: pj harvey
- İçimiz hala aynı: Tegan and Sara - The Con
- kusursuz sevgi: Immaculate Machine’s Fables
- gece gece aklıma takılanlar: gecegece
- Vampire Weekend
- aklıselim


