öncelikle yazıyı new model army niyetine okuyanlardan özür diliyorum çünkü kendilerinin performanslarına kalamadım. neticede köyden indim şehre modunda istanbul’da dolanan bir hatundum ve gece 12 olmadan [büyü bozulmadan] evvel taksi-dolmuş işlerimi halletmem gerekiyordu. velhasılkelam gece gezintide olan bir bayan olmak zor fakat konserler harika!
normalde saat dörtte açılacak olan kapının açılmasının yaklaşık yarım saat sekteye uğramasını geçersek içeride buluyoruz kendimizi. bulduk mu? tamam. bildiğimiz üzre önce dream tv dj’leri karşılayacaktı bizi. ardından sakin.. sakin‘i bekler iken güven erkin erkal’ın seçkilerini dinledik. sakin’i ilk defa canlı görmüş birisi olarak albüm öncesindeki kayıtlardaki fütursuz ve enerjik havayı bekliyordum konserde. bir kısmını buldum. dinleyenler arasından şarkılara tek tük eşlik edenler olduğu için olsa gerek bu da. sakin’in ardından sahne alan mor ve ötesi, 23 ve pis’i art arda çalarak eski kitleyi şaşırtıp mutlu etmiş, bir kısım dinleyiciye ise “bunlar ne?” dedirtmiştir. (bkz: ben bunu duydum) fakat sahneden inmeden evvel cambaz ve deli’yi çalarak, travis öncesi milleti coşturmuştur.
sıra travis’e geldiğinde sanki tee iskoçya’dan buraya gelmemişler de bizim her zamanki tanıdık çucuklarmışçasına sahneye çıktı grup. hatta solist fran healy, bütün yolu yürüyerek geldikleri için 10 sene geciktiklerini söyledi. bu arada fran’in aksanına kurban olunabileceği canlı canlı kanıtlandı. grup üyelerinde [douglas payne hariç] sempatik hatta çekingen bir tavır vardı. douglas ise bas gitarıyla ve ağzındaki sakızıyla çapkın bakışlar attı.

grup yeni albümlerinden [ode to j.smith] birkaç parça çaldılar. bu parçalar, albümün sert olacağına işaretti. halbuse travis dediğin zaman aklına yağmur-sakin-fütursuzca sözcükleri gelen insanlar olarak biz, şaşırdık.
travis, bis sebebiyle sahneye döndüğünde topluca flowers in the window‘u söylediler. ki bu sahne belki de konserin en güzel anlarından biriydi. hep bir ağızdan koca kalabalık eşlik etti. akabinde dört gözle beklenen why does it always rain on me geldi. fakat yine dört gözle beklediğimiz yağmuru getirmedi. yine de yanında şemsiyesini getirmiş birkaç dinleyici, şemsiye açtılar ve hoş bir atmosfer oldu.

re-offender ve happy to hang around çalmamalarına rağmen harika bir gece yaşattı travis bizlere. başta da dediğim gibi öncesindeki sakin ve mor ve otesi performansları bir bütünlük sağladı. dünya gözüyle travis’i görmüş ve bağıra çağıra “why does it always rain on me? is it because i lied when i was seventeen..” diye onyedi yaşıma seslenmişimdir.

1 yıldız2 yıldız3 yıldız4 yıldız5 yıldız (8 oy verilmiş, ortalama: 5/5)
Loading ... Loading ...
Etiketler:

yorum bırakın