‘95 senesiydi… muhtemelen dünyada çokça önemli, fazlaca çeÅŸitli olayın yaÅŸandığı senelerden biri. bu sırada Madrid bir mucize
doÄŸuruyordu ama ne kendisi, ne de sokaklarında fink atan turistler bunun farkındaydı. madrid’in dar bir sokağındaki küçük evlerinin penceresinden dünyaya selam gönderen bir grup genç bir garip topluluk oluÅŸturuyordu. nitekim oluÅŸturdular da.

‘97 yılına gelindiÄŸinde ise bu tazecik ÅŸahanecik grup “Migala” Diciembre 3 a.m. albümü ile raflarda kendine yer edinmeye çalışıyordu. fakat öyle bir seneydi ki 97, bütün “baba” gruplar/kiÅŸiler sözleÅŸmiÅŸ gibi albümlerini art arda patlatıyordu. Radiohead - OK Computer’ı, Godspeed You! Black Emperor F#A#∞ ‘i, Björk - Homogenic ‘i, Mogwai - Young Team ‘i, Portishead - Portishead’i yayınladı ve bunların yanı sıra Buena Vista Social Club, Porcupine Tree, Yo La Tengo, Biosphere, Sr. Chinarro, Tindersticks, The Chemical Brothers, Amon Tobin ve The Divine Comedy gibi isimlerde aynı yıl albümlerini sürmüşlerdi piyasaya… bizlerse okul harçlıklarımızın azlığından ÅŸikayet eder hale gelmiÅŸtik aynı sene.

tabi ki Migala bu kadar isim içinden sıyrılamadı ve bizde tanışamadık o zaman kendileriyle ve hatta takiben 5 sene daha yani ‘02 ye kadar selamlaÅŸmıyorduk bile. bu sırada migala ‘98 de “Así Duele Un Verano” yu, ‘00 de “arde”yi ve ‘02 de “Restos de un Incendio”yi yayımladı. iÅŸte bu noktada tamamen bir tesadüf sonucu ile karşılaÅŸtık kendisi ile. o ne düşünüyor pek bilmiyorum
ama ben o an farkettim kısa süreli bir ilişki olmayacağını. kendisinden emin olmama gerek yoktu ancak ben yine de geçmişini araştırdım ve yanılmadığımı anladım. geç kalınmış bir tanışmaydı benim için ama şanslı da atfettim kendimi, çünkü etrafıma baktığımda kimse haberdar değildi bu naif şeyden. sonra arkadaşlarımla tanıştırdım, onlar da çok sevdiler.

‘04 senesine geldiÄŸimizde bana üniversite hediyesi olarak “La Increíble Aventura”yı sundular. ben yine paylaÅŸtım herkesle ancak
kafamı tekrar kaldırıp baktığımda yine kimsenin farkında olmadığını anladım, ama bozulmuyordum bu duruma hatta aksine
hoşuma gidiyordu.bilirsiniz bir şeyi bir çok kişiyle paylaşmak aslında pek de hoşumuza gitmez, ama öte yandan çaktırmayıp
cömertce paylaşıyor gözükmemiz lazımdır. ben bu sıkışmışlık içerisindeyken muhtemelen bana bozuldukları için dağıldılar. yani beni böyle bir zor duruma soktukları için suçlu hissettiler heralde kendilerini ama tam da bilmiyorum aslında, üzülmüştüm. ancak daha sonra anladım bunun dağılma deÄŸilde bölünerek çoÄŸalma olduÄŸunu. bu noktadan sonra El Hijo, Num9 ve Fantasy Bar diye 3 oluÅŸum daha ortaya çıktı. ayrıca “Arde” albümünde gruba katılan Nacho Vegas’da solo çalışmalarına devam ediyordu. bazıları ise hem bu 3 oluÅŸumun içindeydiler hem de çeÅŸitli projeler üretiyorlardı, özgür ispanya sinemasına her türlü verdikleri destek gibi. bunlar (el hijo, num9, fantasy bar) hiçbir zaman Migala’nın tadını vermedi tabii -vermesi de beklenemezdi- ama ben onları da baÄŸrıma bastım, hep “ulan olmaz ama ya sıkılırsam” tedirginliÄŸi ile dinlediÄŸim migala’yı ise baÅŸucuma koydum.

bitti..

yeni başlayanlar için şarkısal bazda (ne demekse) tavsiye;
Lecciones de vuelo con Mathias Rust
El tigre que hay en ti
Dear Fear:
Cortàzar
Guetaria
Premiere Tren de la Manana
Tucson, Game-Over
That Woman
Dactylographique

farkettim ki duramayıp hepsini yazıcam o yüzden bu böyle gider deyip nokta koyuyorum. not olarak ÅŸunu düşelim hemen yukarıdaki liste ÅŸahsi seçmelerimden ibarettir. ayrıca albüm tavsiyesi baÅŸlangıç için “arde” en uygunu sanırım.

(5 oy verilmiÅŸ, ortalama: 5/5)

 Loading ...

“uçuÅŸ dersleri: migala” için 1 yorum girilmiÅŸ.

1. lynn demiÅŸ ki:
   

   ellerine sağlık =)

yorum bırakın