zaman ne çabuk geçmiş yahu… elimde yeni ve ciddi anlamda birşeylere benzeyen bir tokyo police club albümü var ve şarkılarda en ufak bir bozulma görmediğim gibi eskisinden daha iyi bir tpc çıktı karşıma… aman tanrım! bu bir mucize olmalı!

a lesson in crime’a, yani bu elemanların ilk ortaya çıktıkları döneme bakınca, aklımdan tek bir şey geçmekte; altına işeyecek kadar sahneden korkan ilkokul öğrencilerinin okuma bayramında yaşadıkları. akıllarında birkaç fikir var, 3-5 demo kaydetmişler iyi kötü kayıtlar ile, ve şakkadanak albüm basılmış bir yerlerden. ama beklemiyorlarmış böyle bir şey, korkmuşlar, hazır değillermiş. mikrofon verince ellerine, birden bağırmaya başlamışlar bilmeden seslerinin boğuk çıkacağını, nefes almadan dökmüşler içlerini.

şarkılar ise, aslında her biri güzel bir şiir iken, düz yazıymış gibi okuyarak katledilmiş. hep tekdüze gitmiş. sonra Türkçe öğretmenleri fırlayıvermiş bi yerden, “otur yerine!” demiş. bişeyler karalamış not defterine. karnelerinde kocaman bir eksi görünce, tokyo police club ailelerinden azar işitmiş, haliyle tüm elemanlar başlamışlar ders çalışmaya.

“Smith EP” geldi sonra karşımıza, 8 dakikalık bir ep, tam 1 sene sonra hem de, adam gibi bir albüm için büyük bir beklenti içindeyken üstelik. ulan dedim, iki saattir haylaz bir ilkokul veledini anlatıyorum, şimdi ne alaka bu “göster ama elletme” felsefesi?

Harbiden de, büyük bir istek ile, daha olgun bir Tokyo Police Club albümü beklemekteyken elimize verilen bu tadımlık EP, grubun takipçilerinin sinirini bozmak dışında hiçbir işe yaramadı. sonra ise, ciddi ciddi, koca 1 sene daha geçti. şimdi ise, elimizde en azından bi “albüm” var, elephant shell. hem de ne albüm? sadece 27 dakika…

elephant shell, bloc party’den postal service’e kadar türlü türlü seslerin arasında sıkışmış gibi durması yetmiyormuş gibi, şarkılarda beklediğimiz gibi bir patlama, bir çığırtkanlık barındırmıyor. ancak, alıştığımız üzre, tokyo polisleri bu albümde bize beklediğimizden daha fazlasını veriyor. her gün biraz daha olgunlaşırken derslerine çalıştıkları belli, çünkü daha temiz, daha dinlenebilir, daha az “punk”, içinde demolar olan el yapımı bir cd yerine daha çok albüme benzeyen, daha esaslı bir şey elephant shell. üstelik dave monks sesini de düzeltmiş sanki, artık nasıl oluyorsa, daha bi düzgün bu albümde duyduğum bildiğime kıyasla.

eh, “beklediğimize değmiş” diyebilirim, tpc hem artık daha iyi bir altyapıya sahip, hem eskiye kıyasla daha da iyi. buyrun siz de dinleyin:

Şarkı listesi:

1. “Centennial” - 1:54
2. “In a Cave” - 2:49
3. “Graves” - 2:36
4. “Juno” - 2:15
5. “Tessellate” - 2:39
6. “Sixties Remake” - 2:05
7. “The Harrowing Adventures Of…” - 2:51
8. “Nursery Academy” - 2:27
9. “Your English Is Good” - 3:13
10. “Listen to the Math” - 2:58
11. “The Baskervilles” - 2:17

İndir:

Tokyo_Police_Club_-_Elephant_Sell_2008.rar

(2 oy verilmiş, ortalama: 5/5)

 Loading ...

yorum bırakın